banner górny
banner górny

Historia

Ochotnicza Straż Pożarna w Przysiersku założona została według zapisu kronikarskiego 9 czerwca 1904 roku. Ramy organizacyjne straże pożarne przybrały w Polsce stosunkowo późno. Pierwsza straż ogniowa, od której wywodzą się straże pożarne powstała w Warszawie w drugiej połowie osiemnastego wieku. Natomiast ochotnicze straże ogniowe organizowano od drugiej połowy dziewiętnastego wieku. Nosiły one nazwy miejscowych straży ogniowych wyposażone były w skromny sprzęt gaśniczy, w zależności od woli fundatora, czy tez samorządu mieszkańców, bądź zamożnożci członka straży ogniowej, z reguły sprzęt ten składał się z kilku łopat, beczki z wodą i wiader. środkami transportowymi były wozy konne. Syreną alarmową był wówczas okrzyk "gore". Pożary w tych czasach były niewątpliwie plagą społeczną - ponieważ materiały z których budowano domy mieszkalne i gospodarcze podatne były na powstawanie pożarów. Toteż właściciele gospodarstw rolnych, budynków mieszkalnych, których dotknęły pożary pomyśleli o utworzeni takiej organizacji, która zajęłaby się zwalczaniem pożarów w sposób zorganizowany. Około roku 1900 we wsi Przysiersk wybuchł pożar, który strawił prawie połowę wsi, straty z tego tytułu wieś poniosła wielkie. Wielu mieszkańców wsi pozostało bez dachu nad głową, niektórym spłonął cały dobytek i dorobek całego życia. Być może właśnie ten pożar był powodem utworzenia w 1904 roku Ochotniczej Straży Ogniowej w Przysiersku. Założycielem jej był ówczesny Wójt Przysierska Ksawery Wilczewski.

Wymieniony był pierwszym Naczelnikiem Ochotniczej Straży Ogniowej w Przysiersku. Ochotnicza Straż Ogniowa w Przysiersku cieszyła się wówczas wielką sympatią i przychylnością mieszkańców Przysierska zważywszy, że w jej skład wchodzili sami Polacy. Wkrótce wybudowano, obok kuźni tuż nad stawem w Przysiersku drewnianą przybudówkę, która służyła do przechowywania sprzętu gaśniczego. Był to niezmiernie ubogi sprzęt, składał się z 2-ch beczkowozów zainstalowanych na dwukołowych wózkach, kilku wiader, łopat i toporów. W około 1912 roku wieś zakupiła ręczną pompę gaśniczą zwaną "sikawką", która usprawniła gaszenie pożarów. W tym okresie Ochotnicza Straż Ogniowa w Przysiersku liczyła od 13 do 26 członków. Środki finansowe na zakup sprzętu pozyskiwano poprzez urządzanie dochodowych zabaw tanecznych i zbiórek pieniężnych wśród mieszkańców wsi.

Podeszły wiek był przyczyną złożenie rezygnacji przez Naczelnika Wilczewskiego. Jego następcą wybrano Anastazego Kierzkowskiego. W 1920 roku wybrano Zarząd Koła Straży Ogniowej w Przysiersku. Prezesem Zarządu Koła wybrany został Franciszek Meger. W tym czasie remizę strażacką utworzono w zlikwidowanej kuźni. Kuźnia ta stoi do dnia dzisiejszego. W 1930 roku obchodzono 25 rocznicę powstania straży. Z tej okazji zakupiono sztandar dla Koła Straży Ogniowej w Przysiersku, który w 1939 roku zaginął.

Był on przechowywany przez jednego z członków straży, który został przez okupanta zamordowany, zabierając do grobu tajemnicę miejsca ukrycia sztandaru. Jedno jest pewne, że sztandar ten nie dostał się w ręce okupanta. W roku 1933 dokonano zmian w Zarządzie Straży. Nowym prezesem wybrano Józefa Zarzeckiego, a naczelnikiem Edmunda Kamińskiego, skarbnikiem Franciszka Bączkowskiego. Z wybuchem II Wojny Światowej w 1939 roku, wielu strażaków straciło życie.

<1> <2> <3>
© 2008 Ochotnicza Straż Pożarna w Przysiersku
ZOSPRP